कठ्याङ्ग्रिएर मरे भनिएका बालक आगोले तताएपछि बाँचे

प्रकाशित मिति :2018-01-12 11:52:15

-महिला खबर –
बझाङ । गाना वादीका तीन वर्षीय छोरा विराज वादीले पुस २२ गते शनिबार राती एक्कासि सास फेर्न छोडे । गानाले राती २ बजेको समयमा दुध दिँदा बालकले दुध खाएनन् । सँधै १ बजे राती बच्चा कराएपछि दुध दिने गरेकी गानाले राती २ बजेसम्म पनि बालक नरोएपछि आफैले दुध दिन खोजिन् । काखैमा सुतेका छोरालाई दुध खुवाउन खोज्दा छोराले सास फेरे नफेरेको छुट्याउन सकिनन् ।

शरीर पुरै चिसो थियो । गानाले छोरा मरिसकेको ठानिन् । रुवाबासी गर्न थालिन् । उनी रोएको सुनेपछि छिमेकीहरू जम्मा हुन थाले । विराज बेहोस अवस्थामा थिए । छिमेकीहरूले पनि बालकको मृत्यु नै भएको अड्कल काटे । तर छिमेकी राधा वादीले बालकलाई राम्रोसँग हेरिन् र काखका लिईन् । बालकले मुखबाट अलिअलि सास लिए जस्तो राधालाई लाग्यो । अनि उनले जतिसक्दो चाँडो आगो बाल्न भनिन् । हतार–हतारमा आगो बालियो । अनि त्यही आगोले बालकलाई सेके (तताए) । केही मिनेटमै विराजले खुट्टा चलाए । गानाले हर्षका आँसु खसाइन् । छिमेकी पनि सबै खुसी भए । राधालाई धन्यवाद दिए ।

मरिसक्यो भनिएको छोरा जीवित भएपछि अहिले गानाले आफूले लगाउँने गरेको धोतीमा बेरेर छोरालाई न्यानो बनाउने कोसिस त गरेकी छन् । तर टिनले छाएको टहराको छानोबाट रातभर शरीरमै तपतप शीत चुहिन्छ । गानालाई आफू समेत कुन दिन कठ्याङ्ग्रिएर मर्छु भन्ने चिन्ताले सताइरहेको छ । आफू भन्दा पनि छोरा बचोस् भन्ने चाहानाले रातभर जाग्राम बस्ने गरेको उनले दुखेसो पोखिन् ।

बझाङ सदरमुकाम चैनपुर र थलारास्थित टिनले छाएका स–साना टहराको वादी बस्तीमा रातको समयमा रुवाबासी नचलेको दिन हुदैन । चैनपुर र थलारा गाउपालिकाको खोलीमा बसोबास रहेका वादी बस्तीमा चिसो सुरु भएसँगै यो आपत् आइलागेको हो ।

गरिवी, अशिक्षा र विपन्नताका कारण वादी समुदायलाई हिउँदको यो कठ्याङ्ग्रिने चिसो शत्रुका रुपमा आएको छ । एकसरो लुगा र पेटभरी खानेकुराको अभावमा उनीहरूलाई जाडो छल्न अत्यन्तै मुस्किल छ ।

टुहुरालाई झन् समस्या

चैनपुर र थलाराका वादी बस्तीमा कतिपय टुहुरा बालबालिका छन् । कसैका आमा छैनन् । कसैका बुबाआमा दुवै छैनन् । उनीहरूलाई दया मायाले छिमेकीले लालन पालन गरेको अवस्था छ । शिक्षा र स्वास्थ्यबाट उनीहरू पूर्ण रुपमा बञ्चित छन् ।
थलारा गाउँपालिका खोली बस्ने सुर्मा वादी अहिले १२ वर्षकी भइन् । उनका भाई विजय १० वर्ष पुग्नै थाले । सुर्माका बुबाआमा छैनन् । उनीहरू ७ वर्ष पहिले बितेका रहेछन् । सुर्माका बुबा खम्म वादी रोगका कारण र आमा विमलाले खान लाउँन समस्या भएपछि आत्महत्या गरेकी रहिछन् । सुर्माकी बज्यै पुनीदेवी वादीले उनीहरूको लालन पालन गरिरहेकी छन् ।


पुनीदेवीलाई पनि बुढ्यौलीले छोइसकेको छ । मागेरै गुजारा चलाउँदै आएको उनको परिवारमा अहिले गाउँमा गएर माग्न सक्ने समेत कोही छैनन् । पुनीदेवी गाउँ हिँड्न सक्दिनन् । माग्ने कसरी सुर्माका दिदीभाईलाई थाहा छैन । छिमेकीले दिए खाना पाउँछन् । नत्र भोकै बस्नु पर्ने बाध्यता छ । शरीरमा च्यात्तिएका लुगा छन् । शरीर न्यानो पार्ने कपडा छैन । दिउसोमा त घाम तापेर जाडो छल्छन् । रातको समयमा ओड्ने र ओछ्याउनेको अभाव छ । त्यसैले रातभर दाउरा बालेर, आगो तापेर रात बिताउछन् उनीहरू ।
आमाबुबा नहुँदा बज्यैको सहारामा हुर्किरहेका सुर्माका दिदीभाईलाई छिमेकीले समेत घृणा र हेला गर्छन्् । बलियो अभिभावक नहुँदा केटाकेटीहरूले छिमेकीबाटै हेलाका्े भारी बोक्नुपर्दोरहेछ भन्ने कुराको उदाहरण सुर्मा र विजयबाट प्रष्ट हुन्छ ।
कुराकानीका क्रममा सुर्मा रोइन मात्रै । उनकी बज्यैले नै आफूहरूको दुख र पीडाको भारी ओकलिन् । विजयलाई अभाव त थाहा रहेछ, व्यक्त गर्न सकेनन् । पेट गुजाराका लागि सुर्माले काम पनि खोजेकी रहिछन् । तर सानै छस्, के काम गर्छेस् र भन्दै कसैले कामै दिएका छैनन् ।

प्रमिला वादीका बुबाको मृत्यु भएको पनि पाँच वर्ष पुग्यो । पुरानो एउटा कम्बल थियो । अरुले नै दिएको त्यो कम्बल पनि बुबाको लाससँगै जलाइयो । त्यो दिनदेखि ओड्ने केही छैन । प्रमीलाका बुबा पद्म्या वादी विरामी भएर बितेका रहेछन् । मान्छे मर्दा कुनै न कुनै एउटा कपडा दिनुपर्छ मान्यता अनुसार त्यो कम्बल उनको लाससँगै जलाएको प्रमिला वादीकी आमा हरीना वादीले बताईन् । अब कम्बल किन्न सक्ने क्षमता उनीहरूसँग छैन ।

प्रमिलाका दुई दिदीबहिनी छन् । हरीनाले छोरीहरूलाई चिसोबाट जोगाउन बजारमा फालिएका चाउ चाउ र बिष्कुटका कार्टुन ल्याएर बिछ्याएकी छन् । ओड्ने गतिलो चिज केही छैन । त्यसैले आमाछोरीहरू धेरै नै निन्द्रा लागे त्यही कार्टन र फाटाटुटा लुगा ओढेर केही बेर निदाउने र फेरि आगो ताप्ने गर्छन् ।

पत्रकारप्रति वितृष्णा

बझाङ्का वादीहरूलाई पत्रकार र एनजीओप्रति पनि ठूलो आक्रोस छ । १२ वर्षीया सुर्माले भनिन्, ‘यस्ता कुरा सोध्ने र फोटा खिच्ने त कति आए आए । तम्लाई (तपाईंलाई) हाम्रा कुरा लेखेर फाइदा होला । हाम्लाई त केही फाइदा छैन दाइ ।’

समाचार वा कुनै कुराका लागि वादी बस्तीमा जाँदा उनीहरूको भनाइ यस्तै हुन्छ । पीडा र आक्रोस सँगसँगै पोख्छन् उनीहरू ।

जनता आवास कार्यक्रम अन्तरगत घर बन्न ढिलाइ

थलारा गाउँपालिकाको खोलीमा बस्ने २८ परिवार र चैनपुरमा बस्ने १३ वादी परिवारको पीडा एउटै छ ।

सरकारले जनता आवास कार्यक्रम अन्तरगत घर निर्माण गर्न लागे पनि महिनौं बितिसक्दा लाग्दा समेत उनीहरूका घर निर्माण गरिएका छैनन् । केहीका पिल्लरहरू ठड्याइएका छन् भने कुनै घरको कामसम्म सुरु गरिएको छैन । सरकारको लापर्वाही र वेवास्ताका कारण घर निर्माणमा ढिलाई भइरहेको उनीहरूको भनाइ छ ।

भदौ ३० गतेभित्र घर निर्माणको काम सम्पन्न गरिसक्नु पर्ने भए पनि अहिलेसम्म घर बनाउने काम भएको छैन । किस्ता ढिला आएका कारण घर निर्माणमा ढिलाई भएको चरी ढुङ्गा रसाईली टोल जनता आवास निर्माण समिती संयोजक सुनिल रसाईलीले बताए ।

जनता आवास कार्यक्रम अन्तरगत एक परिवारले जम्मा २ लाख ३३ हजार ७ सय २० रुपैयाँ पाउनु पर्ने हुन्छ । रसाइलीका अनुसार पहिलो किस्ता स्वरुप ५८ हजार र दोस्रो किस्ता स्वरुप ७१ हजार मात्र निकासा भएको छ । तेस्रो किस्ता आउन बाँकी छ । सम्झौता अनुसार भदौ ३० भित्र नै घर निर्माण गरिसक्नु पर्ने हो । पहिलो, दोस्रो किस्ता नै ढिला भुक्तानी भएका कारण समस्या भएको हो र घर निर्माण गर्ने काम समेत ढिला भएको उनको भनाइ छ ।

सरकारले बनाइदिने भनिएका घर निर्माणमा समेत ढिलासुस्ती भएको छ । जीवनमा पहिलोपटक पक्की घरमा बस्ने आसा गरेका उनीहरूको त्यो सपना पूरा हुन सकेको छैन ।

सहयोगको अपेक्षा

गरिवी र अभावको मारमा परेर कष्टपूर्ण जीवन बिताइरहेका वादी समुदायलाई चिसो मौमस शत्रुका रुपमा आइदिन्छ । जसले गर्दा यतिबेला वादी बस्तीमा चिसोका कारण बालबालिका, वृद्धवृद्धा, सुत्केरी र गर्भवती महिलाहरू बढी मारमा रहेको दिल्प्या वादीले बताए ।
दिल्प्याका अनुसार चिसोकै कारण यतिबेला कतिपय वादीहरू बिरामी अवस्थामा छन् । उनीहरू चिसो छल्ने खालका लत्ता कपडा र सहयोगको पखाईमा छन् । उनले सहयोगी हातहरूलाई न्यानो कपडा र औषधीपोचारको व्यवस्था गरिदिन समेत आग्रह गरेका छन् ।

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

अश्लील भिडियो बनाएर ब्ल्याकमेल गर्ने प्रेमीको हत्या

दुई वर्षको सम्बन्धमा राजुले दुई जनाबिचको शारीरिक सम्बन्धको भिडियो बनाएर धर्मालाई ‘ब्ल्याकमेल’ गर्दै आएका थिए

मेलुङमा बालमैत्री धारा

–सर्मिला बुढाथोकी– बालमैत्री धारा नहुँदा विद्यालयका बालबालिकाहरू विद्यालय समयमा पिउने पानीबाट बञ्चित हुने र सार्वजनिक स्थानमा

सञ्चारकर्मी रुपा कार्कीको निधन

–महिला खबर– रेडियो बाराहीको स्थापना कालदेखि पाँच वर्षसम्म ‘साँहिली आमा’ नामक कार्यक्रम सञ्चालन गरेकी थिइन् ।

जन्म र कर्म दिने आमाको नामका पुरस्कार वितरण

–महिला खबर– दोलखा । पत्रकार चिरञ्जीवी मास्केले आफूलाई जन्म दिने र कर्मदिने आमाहरूको नाममा स्थापना

अागलागिबाट महिलाको मृत्यु

-महिला खबर- वीरगंज महानगरपालिका–१४ श्रीपुर बस्ने ८० वर्षीया हकिमन खातुनको आगोलागिमा परी मृत्यु भएको छ

Read more
ताजा अपडेट
%d bloggers like this: