सगरमाथाको चुचुरो चुम्ने लक्ष्य


प्रकाशित मिति :2016-06-25 10:00:33

इन्द्रकला राई
‘मेरा बाल्यकालका रमाइला र सम्झन योग्य क्षण सायदै होलान् । बुझ्ने भएदेखि नै परिवारमा दुःख पीडामात्रै देखें । सात दिदी बहिनी हामी । बाबुविनाका टुहुरा थियौं ।  छोरा नभएको परिवालाई समाजले गर्ने व्यवहार सहिसक्नु थिएन । सामाजिक तिरस्कारका बिच बाल्यकाल गुज्र्यो  ।  यो पित्तृसत्ताको भुमरीले घेरिरहेको सामाजिक जालोलाई तोड्न फरक क्षेत्रबाट पाइला अगाडि बढाइरहेकी छु, सगरमाथाको चुचुरोमा पुग्ने लक्ष्यसहित आत्मविश्वासी मेरा पाइला रोकिएका छैनन् ।

984086_766635370139903_5915657258049000757_n

सोलुखुम्बुको काँकु गाविसमा बुबा पुर्वा छिरी र आमा कविर माया राइकी   छैठौ सन्तान हुँ म । जे थियो त्यसैमा परिवारको खुशी थियो । विहान बेलुकाको छाक टार्दै जीवन चल्दै थियो । तर, बाबुको मृत्युले हाम्रो परिवारमा दुःखको भूमरी बोकेर आयो । मेरी एक्ली आमामाथि सात छोरीको जिम्मेवारी थपियो ।

छोरा नपाएकोमा समाजको हेय दृष्टि दमन र अन्याय पनि प्रत्यक्ष परोक्ष थपिँदै गयो । सन्तानको आँखामा सुखद भविष्यको परिकल्पना गरिरहेकी मेरी आमाले हार खाएको मैले थाहा पाइनँ । हामी छोरीहरूको लालनपालनका लागि उनले दिनरात गरेका दुःखले हामीलाई यहासम्म ल्याइपु¥याएको हो । बुवाको मृत्युपछि छोरा नभएको भन्दै मेरा काका ठुला वुवाले जग्गामा किचलो निकाल्न थाले । अन्नतः जग्गाको विषय अदालतसम्म पुग्यो ।

एकदिनको घटना मलाई अझैपनि ताजै छ । दुई वर्षकी बहिनीलाई मेरो साथ छोडेर आमा सवेरै सल्लेरीमा मुद्दाको तारिख लिन जानुभयो । म त्यस्तै पाँच वर्षकी थिएँ होला । आमा हिँडेको अलिबेरपछिबाटै बहिनी भोकाएर रुन थाली, खान दिने  केही थिएन,  म पनि आत्तिएर बहिनीसँगै रुन थालें ।  रुँदा रुँदा हामी  पिँढीमै निदाएछौ । साँझ ६ बजे  आमा आएर हामीलाई उठाएर खाना खुवाउनु भयो ।’ यो क्षण मेरो जिन्दगीभरी पीडादायी क्षण हो ।  हामी यसरी रुँदा पनि किन रोए भनेर सोध्न कोही आएनन्  ।

12191566_698067760329998_4786816401625723700_n

पीडादायी कथा व्यथाका पाना पल्टाउदै गर्दा अहिलेपनि मेरा आँखा भरिएर आउँछन्  । गला रोकिन्छ । घरदेखि एक घण्टा पैदल हिँड्नुपर्ने काँकु निमावि थियो । त्यहीबाट मेरो पढाइ सुरु भयो । दिदीहरू खेतबारी र घरधन्दामा आमालाई सघाउँथे, कोही मेलापात जान्थे, म पनि जे सक्थें त्यहि गर्थें । आफ्नो पढाइ खर्च जुटाउन मेलापात गर्न थालें, खसी बोका पालेर बेच्न थालें, विदाका दिनमा सल्लेरी बजारमा सुन्तला बेच्न जान्थें, स्कुलमै पनि चकलेट बेचेर पढ्ने खर्च जुटाउँथें । पढ्ने कसरी भन्दा पनि पढाइ खर्च जुटाउने कसरी भन्ने चिन्ताले मलाई रातदिन सताउँथ्यो । कापी कलमको समस्या टार्न कहिलेकाहीँ साथीहरूलाई चित्र बनाइदिन्थें । म चित्र बनाउँथे साथीभाइ त्यसको बदलामा मलाई कापी कलम दिने गर्थे ।’ यसैगरी २०६३ सालमा एस.एल.सी पास भएँ । सल्लेरी बहुमुखी क्याम्पसमा प्लस टु पनि निकै दुः गरेर पढें ।
संघर्ष झन जटिल र कठिन हुँदै थिए ।  दिदीको विहे भयो । उहाँहरू  हाम्रै घरमा बस्दा समाजले घर ज्वाइँ बसेको भनेर निकृष्ट व्यवहार गथ्र्यो ।  हामीप्रति समाजले गर्ने व्यवहारले धेरै कुरा सिकाएको थियो भने सँगसँगै विद्रोही पनि बनाएको थियो । सिधै प्रतिकार गर्न नसके पनि विद्रोहको ज्वारभाटा भने छुटेर आउँथ्यो ।

सामाजिक विभेदले जन्माएको विद्रोहले उदाहरणीय काम गर्छु भन्ने अठोट म मा जन्म्यो । त्यतिबेला सशस्त्र प्रहरीमा भर्ना खुलेको थियो । प्रहरीमा भर्ती हुने अभिलासा बोकेर पोखरा आइपुगें । तर, मेरो उचाइले धोका दियो । छनौटमा परिनँ  । निराश भएँ, तर हरेश खाइनँ । सशस्त्र प्रहरीमा भर्ती भएर छोराछोरी बीचमा देखिएको विभेदको रेखा मेट्ने मेरो सपना त्यतिबेला तुहियो, तरपनि आत्मविश्वास र ऊर्जा मर्न दिइनँ ।
घरको आर्थिक अवस्थाले गर्दा विदेश जाउँ जस्तो नभएको पनि होइन । तर विदेशमा महिलामाथि शोषणका समाचारले आँट आएन । यसै शिलशिलामा सातवर्ष अघि आफ्नै दिदी निर्मला राइसँग म पोखरा आएँ । दिदी थ्रि सिस्र्टसमा पहिलदेखि नै ट्रेकिङ गाइड गर्नु हुन्थ्यो । दिदीबाट धेरै कुरा बुझेपछि म पनि ट्रेकिङ्ग गाइडको तालिममा सहभागी भएँ । एक महिने तालिममा यो पेसाका बारेमा धेरै कुरा थाहा पाएँ  । सबैभन्दा ठूलो कुरा तालिमले  निर्भिक र निडर हुन सिकायो । गरे सकिन्छ, गर्नुपर्छ भन्ने आत्मविश्वास जगायो । त्यसयता विदेशीको भरिया हुँदै पथ प्रदर्शक ( ट्रेकिङ गाइड) को रुपमा कार्यरत छु ।

महिला पर्यटकका  लागि महिला गाइड र पुरुषका लागि पुरुष गाइड नै हुन्छन् । ट्रेकिङ गाइडका धेरै नियम छन् । त्यसभित्र रहेर पर्यटकको घुमाइलाई अर्थपूर्ण र रमाइलो बनाउन हामी लागिरहेका हुन्छौ । उनीहरूको नेपाल घुम्ने चाहान बढाउन नै हामी अभ्यासरत हुन्छौं । हेर्दा हामीले व्यक्तिगत र संस्थागत रुपमा काम गरेजस्तो देखिएपनि समग्र राष्ट्रको प्रवद्र्धनमा हाम्रो प्रत्यक्ष र परोक्ष भूमिका रही आएको छ । हामीले दिने सेवाले पर्यटक खुशी भएर फेरी फेरी नेपाल घुम्न आइरहेका छन्  । यो नेपालको पर्यटन व्यवसायका लागि  राम्रो  हो ।

1918316_757513167718790_7029210389332116266_n

कुनै समय पर्यटक घुमाउने काम पुरुषको मात्रै हुन्थ्यो । महिलाले यस्तो काम गर्न सक्छन् भनेर कल्पना पनि गर्न सकिदैँनथ्यो । आज साहसिक पदयात्रामा गाइड बनेर विभिन्न देशका पर्यटकलाई  हामीले नेपाल घुमाइरहेका छौं ।

यो पेसाले मानसिक रुपमा पनि हामीलाई स्वस्थ राख्न निकै मद्दत गरेको छ ।  प्रकृतिको अनुपम सुन्दरतालाइ नजिकैबाट स्पर्श गर्दै आफ्नै देशका पाखा पखेरा, चुचुरा र  फेदमा पुग्दाको आनन्द शब्दमा म कसरी भनुँ  ।  जुन अवसर कमैले मात्रै पाउँछन् । भिन्न देशका नागरिकको भाषा संस्कृतिसँगको समिश्रण पनि लोभलाग्दो अर्को पाटो हो ।’

जीवनमा मैले र मेरो परिवारले भोगेको दुःखले धेरै संघर्ष गर्न सिकायो  अनि हरेक परिस्थितिसँग सामना गर्ने शक्ति पनि त्यही दुःखले प्रदान गरेको छ ।

 काँडा पन्छाएर हिँडियो, कति काँडा कुल्चिएर रक्ताम्य पाइला बनाएर पनि हिँडियो । यात्रा जारी छ । काँडा पुर्ण रुपमा हटिसकेको छैन । अबको यो यात्रालाई सगरमाथाको चुचुरोमा पुगेर सोलुकी छोरीको आत्मविश्वासको झण्डा फहराउनु मेरो एकमात्र सपना हो ।  रक क्लाइम्बिङको प्रशिक्षक भएको नाताले पनि  सगरमाथाको चुचुरोलाई चुम्ने आत्मविश्वास जागेको छ । आउँदो महिना अमेरीकामा हुने अनुभव आदान प्रदान कार्यक्रममा सहभागी हुने अवसरले  मनलाई उत्साहित बनाएको छ ।

फरक परिवेश र फरक संस्कृतिका साथीहरूको जमघट र उनीहरूको अनुभवले जीवनको नयाँ अध्याय शुरु हुन्छ भन्ने आशमात्रै होइन विश्वास जगाएको छ । यो समय यो विश्वास र यो अठोटका लागि थ्रि सिस्टर्स लक्कि, निक्कि, डिक्कि प्रति आभारी छु ।

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

पत्रकार मृत फेला

-महिला खबर- पत्रकार निर्मला पहराई शुक्रबार मृत फेला परेकी छिन् ।

बैठकमा महिला सहभागिता नभएकोमा चिन्ता

-महिला खबर- गैर आवासीय नेपाली संघले अमेरिका क्षेत्रको क्षेत्रीय बैठकमा महिलाको सहभागिता हुन नसकेको विषयप्रति ध्यानाकर्षण

खाद्यान्न सहयोग

अछामको मंगलसेन नगरपालिकाका दुई वडामा ६० जना विपन्न एकल महिलालाई अछाम जेसिजले खाद्यान्न सहयोग गरेको

सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन् स्वास्थ्य अधिकार नियमावली स्वीकृत

काठमाडौँ । सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन् स्वास्थ्य अधिकार ऐन, २०७५ लागु भएको तीन वर्षपछि नियमावली

उद्यमी महिलालाई अनलाइन बजारीकरण र ऋणमा समस्या

-महिला खबर- कोभिड-१९ को असरका कारण ऋण चुक्ता गर्न नसकेको र कर्मचारीलाई तलव दिन समस्या भएको

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: