प्रिय पतिदेव !


प्रकाशित मिति :2018-06-28 16:28:04

प्रिय पतिदेव !
जुन दिन तिमीले मलाई अपनायौ
त्यस दिनबाट म मनभएर एउटी स्वास्नी भएकी छु
तिमीले हाँस्न चाहेमा हाँस्नुपर्ने, रुवाउन चाहेमा रुनुपर्ने
जसरी नचाउन चाहन्छौ, त्यसरी नाचिदिनु पर्ने
एउटी नृत्यांगना भएकी छु ।

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
म त बम्बईको कोठीमा आफ्नै बाउले बेचिदिए कि
काईंली भन्दा पनि पीडित छु
प्रत्येक दिन उसको साससहितको लासलाई हजारौं नरपिचाशले चुसिरहेका छन्
उसका भावनाहरू खुकुरीको धारमा रेटिईरहेको खसी झैं छियाछिया भएका छन्
तर पनि त्यहाँबाट निस्कन पाएँ, नयाँ जीवन पाउँथे भन्ने आश छ काईंलीलाई
तर मेरो त यस समाजरुपी कोठीबाट निस्कने आशले नै आत्महत्या गरिसकेका छन् ।

हिरा दाहाल

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
म त आफ्नो कोख भाडामा दिएर
अरुको लागि बच्चा जन्माईदिन बाध्य भएकी सरोगेट मदर भन्दा पनि लाचार छु
२८० दिनसम्म रगत र मासुका बार अनि मायाको छानो दिएर एउटा नयाँ जीवन सृजना गर्छे उ
अनि आफूलाई संसारकै अभागिनी आमा ठान्दै आफ्नै मुटु झिकेर अरुलाई सुम्पन्छे
तर पनि समय बदलिने छ
ह्रदयको आगो बिस्तारै चिसिने छ भन्ने झिनो आश त छ उसलाई
तर मेरो त बदलिने समयको घडिका सुईहरू नै चल्न छोडिसकेका छन् ।

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
म त आफ्नै काकाबाट बलात्कार गरिएकी कान्छीभन्दा पनि मर्माहत भएकी छु
बाउसरह आफूले सम्मान गरेको काकाले
भर्खर टुसा पलाउन थालेका गुलाब जस्ता कोमल अंगमा त्रिशुलजस्तो धारिलो अंग प्रहार गर्दा
कान्छीका कुन अंगचाहिँ चिरिन बाँकी रहे होलान र ?
त्यसपछि उनलाई बाँच्नु र मर्नुमा कति नै फरक लाग्न थाल्यो होला र ?
यो जिउनु र मर्नुको तौल बराबर हुँदा पनि कान्छिलाई कतै जीवनतिरको तौल बढ्छ कि भन्ने एक चिम्टी सपना त छ
तर मेरा तराजुले त, मरेर जिउनु पर्ने बाध्यताले जिउनुको तौलमात्रै देखाउन थालिसकेका छन् ।

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
म त महिनावारी भएर छाउगोठमा धकेलिएकी सानिभन्दा पनि अपहेलित छु
यो तापरहितको गोठमा पनि रापसहितको मन लिएर, हत्यारा अनि बलात्कारी कैदि झैं थुनिएकी छ सानी
यो गोठरुपी जेलमा न त कैदीलाई झैं सुविधा दिईन्छ, न त सुत्ने ओछ्यान नै
तर पनि छैठौं दिनमा त घर जान पाईहाल्छु नी फेरि अर्को २५ दिनको लागि भन्ने आश त छ सानीलाई
तर मेरा त ती बाँकि २५ दिन पनि यही समाजरुपी छाउगोठमै बित्छन् ।

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
मेरो दुखाई प्रसव पीडामा भएकी ठूली भन्दा पनि कैयौं गुना गहिरो छ
उ बच्चा निकाल्न बल गर्दैछे
नर्सले उसको यौनीद्धारलाई तिखो ब्लेडले चरररर चिरेर ठूलो बनाई दिन्छिन्
तर अहँ उसलाई त्यो ब्लेडले आफ्नै यौनिद्धार चिरेको पत्तो नै हुँदैन, त्यो प्रसव पीडाको अगाडि
बच्चा बाहिर निस्कन्छ
उसले संसारकै सबैभन्दा सुखको अनुभव गर्नेछ भन्ने आश त छ ठूलीलाई
तर मेरो त सुखको मुहानमा नै खडेरी लागिसकेका छन् ।

म ममात्रै हुन नपाएकी हुँ र ?
मेरो बन्धन डान्स बारमा काम गर्न बाध्य भएकी साईंलीको भन्दा कैयौं गुना कडा छ
आमालाई पाल्ने आशमा
नाम फेरेर, लुगा, अनुहार र जिउ फेरेर
ती गिद्धे आँखाका वरीपरि नाचेको नाटक गर्न उ बाध्य छे आफ्नो परिचय लुकाएर
बहिनीलाई राम्रो स्कुलमा पढाउने आशमा अनेकौंलाई शरीर बेच्न उ होमिएकी छे
तर पनि एकदिन यो बाध्यताको साङ्लोबाट निस्कन्छु, अनि स्वतन्त्र जीवन बाँच्छु भन्ने आश त छ उसलाई
तर मेरो जीवनको साङ्लोको त गाँठो नै कहिल्यै नखुस्किने गरी कसिएको छ ।

त्यसैले त म फेरि पनि भन्छु,
प्रिय पतिदेव !
जुन दिन तिमीले मलाई अपनायौ
त्यस दिनबाट म मनभएर एउटी स्वास्नी भएकी छु
तिमीले हाँस्न चाहेमा हाँस्नुपर्ने, तिमीले रुवाउन चाहेमा रुनुपर्ने
अनि तिमीले जसरी नचाउन चाहन्छौ
त्यसरी नाचिदिनु पर्ने एउटी नृत्यांगना भएकी छु ।

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

सञ्चारिका अध्यक्ष सहित तीन पत्रकार महिलालाई राष्ट्रिय पुरस्कार

-महिला खबर- नेपाल सरकार सूचना तथा सञ्चार प्रविधि मन्त्रालयले प्रदान गर्दै आएको ‘राष्ट्रिय पत्रकारिता पुरस्कार’ सञ्चारिका

संसदीय मामिलाको नेतृत्वमा महिलाको संभावना/अध्यक्षमा कृष्णा पौडेलको उम्मेदवारी

-महिला खबर- संसदीय गतिविधिको समाचार संकलन गर्ने पत्रकारहरुको संस्था संसदीय मामिला पत्रकार समाजको नेतृत्वमा पहिलो पटक

पत्रकार रुपा शर्मा नेहालाई राष्ट्रिय मिडिया एक्सिलेन्स कन्ट्रिव्युसन अवार्ड

-महिला खबर- संचारको माध्यमबाट समाजिक रुपान्तरणमा शसक्त भुमिका निर्वाह गर्नुका साथै समाजिक अभियानमा क्रियाशिल भएको भन्दै

हिंसा र पारिवारिक खटनको शोक छ! गरीबी र चेतनाविहिनताको रोग छ!

-ललिता साह- राजविराज नगर पालिका वडा न. ८ की निकिता यादव १७ महिना को अन्तरालमा दुईवटा

सञ्चारिका समूहको साधारणसभा सम्पन्न

-महिला खबर- सञ्चारिका समूहको २४ औं वार्षिक साधारणसभा आज काठमाडौंमा भर्चुअल रुपमा सम्पन्न भएको छ ।

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: