मातृस्नेहले पुरिँदै बाल मस्तिष्कघातको असर


प्रकाशित मिति :2019-04-10 16:16:31

जीवनमा केही अनपेक्षित घटना भए हामी भाग्यलाई दोष दिने गर्छौं । कुनै एक पक्षमा आफू कमजोर भए विकल्प खोज्दैनौं । मानसिक तनाब लिन्छौं । जीवनलाई धिक्कार्दै बस्छौं ।

स–साना कठिनाइमा पनि यस्ता व्यवहार देखाउने व्यक्तिहरुका लागि उत्प्रेरणाको स्रोत हुन्, कविता शर्मा ।

हरेक अभिभावकले चाहन्छन्, आफ्ना सन्तान सबैभन्दा उत्कृष्ट बनोस् । तीक्ष्ण होस् । आफ्नो सपना अनुसार समाजले उदाहरण ठानेको पेशामा स्थापित होस् ।

कवितामा पनि यी आकांक्षा हुनु स्वभाविक हो, थियो पनि । त्यसैले गर्भावस्थाको समय पार गरि सन्तान धर्तीमा आउनेबेला फुरुङ्ग थिइन् । एउटी आमाको लागि सन्तान भएपछिको सुख जस्तो अर्को के हुन्छ होला र ?

कविता आमा बन्दा घर–परिवारमा खुसीको सीमा रहेन । उनी स्वयंमा नहुने त विषय नै रहेन । परिवारमा नयाँ सदस्यको आगमनले परिवार र आफन्तजनमा नयाँ उमंग थपिदिएको थियो ।

कविता एक जागिरे महिला । सुत्केरी विदा सकिएपछि दैनिक काममा लागिन् । छोरा प्रतिक जन्मिएको तीन महिना नपुग्दै श्रीमान् उच्च शिक्षाको लागि विदेशिए ।

परिवारमा घरमा सासू, ससुरा अनि सानो बाबुसँगै उनको दैनिकी चलिरह्यो । घर अनि कार्यालयको काम गर्दै उनको दैनिकी अघि बढिरहेको थियो ।

छोरा हुर्कँदै त थियो । तर, अन्य सामान्य बालबालिकामा जस्तो शारीरिक विकास भने देखिएन । नौ महिनाको हुँदा सामान्यतया बालबालिका उभिन सुरु गर्छन् । कविताको छोराले त्यसो गरेन ।

‘केही कारणले ढिलो विकास भयो होला भनेर एक दुई महिना छोराको विकास कुर्यौ कविताले भनिन्, ‘तर जसरी परिवर्तन हुनु पथ्र्योे त्यसो भएन ।’

बालकको हेराइ, बोलाइ र अन्य प्रतिक्रिया राम्रो भएपनि शारीरिक विकास नभएपछि ११ महिनामा उसलाई धुलिखेल अस्पताल लगेर जँचाइन् ।

डाक्टरले छोराको जाँच गरिसकेपछि दिएको प्रतिक्रियाले उनलाई अहिले पनि झस्काउँछ । भनिन्, ‘उहाँले बाबुको जाँचपछि भन्नुभयो–तपाईंको बच्चा कहिल्यै पनि शतप्रतिशत सामान्य हुन सक्दैन । उसलाईसेरेवल पल्सी अर्थात् बाल मस्तिष्कघात भएको छ ।’

त्यतिबेला छाँगाबाट खसेझैं भइन् उनी । आँखाबाट आँशु रोकिएन । अहिले पनि त्यो क्षण सम्झिँदा उनी भावुक हुन्छिन् । त्यतिबेला डाक्टरले ‘यस्तो केसका बालबालिकाको बौद्धिक र शारीरिक दुवै विकास राम्रो हुँदैन ।’ भनेको कुरा उनको दिमागमा अझै ताजै छ ।

‘बिना केही शब्द बच्चा च्यापेर अस्पतालबाट बाहिरिएँ । मनमा अनेक कुरा खेल्न थाले । साँच्चै मेरो बच्चा त्यस्तै हुन्छ होला त ? मनमा यस्तै यस्तै कुरा खेलिरहे । निद्रा आउने कुरै थिएन’ विगत सम्झंदै उनले भनिन् ।

छोरा सामान्य अवस्थामा नआउने चिकित्सकबाट थाहा भएपछि उनले आफूभित्र दृढ संकल्प गरिन् । भन्छिन्, ‘अब मैले बच्चालाई राम्रो बनाउनु छ, उसकै लागि के गर्नसक्छु त्यसतर्फ लाग्नुपर्छ भन्ने खुलदुलीले सताउन लाग्यो ।’

त्यसपछि छोराको सुधारको लागि गर्न सकिने क्रियाकलापबारे सोध खोज गर्न थालिन् । घरमा सकेसम्म बच्चालाई सजिलो हुने सामाग्रीको जोहो गर्न पनि शुरु गरिन् । उनकै भनाइमा आफ्नो सन्तानलाई १०० प्रतिशत मात्र होइन ५०० प्रतिशत बनाउँछु भनेर लागिन् ।

छोरा ११ महिनाको भएपछि फिजियोथेरापी गराउन थालिन् । त्यसपछि छोरामा सुधार पनि हुँदै गयो । एकातर्फ उनको आशाले ठाउँ पायो । छोरामा क्रमिक सुधार हुँदै थियो, तर, समाजमा भने कविता स्वयं अपमानित हुँदै थिइन् ।

अपाङ्गगतालाई पूर्वजन्मको पाप वा अन्य परिभाषा दिने समाजका कारण छोराको अवस्थालाई लिएर उनले अनावश्यक टिप्पणी झेल्नुपर्यो । उनी भन्छिन्, ‘न त अपांगता भएका व्यक्तिको अपमान गर्नेसँग तँ तँ र म म गर्न सकें, न सम्झाउन नै ।’

अहिले उ नको छोरा सात वर्षको पुगे । योबीचमा सात सयभन्दा धेरैपटक ‘तँ अपांगता भएको बच्चाकी आमा होस्, त्यसकारण तैंले अपमान सहनु पर्छ’ भन्ने खालको व्यवहार भोगेकी छिन् ।

अपाङ्गता भएका व्यक्तिलाई हेर्ने सामाजिक दृष्टिकोण राम्रो नभएरै सार्वजनिक यातायात होस् वा भीडभाड स्थान उनलाई हरेक पटक अप्ठ्यारो पर्ने गरेको छ ।

साथीहरुको बीचमा बसेर गफ गरिरहँदा उनीहरु आफ्ना सन्तानले क्लास

टप्यो, यस्तो प्रगति गर्यो भन्छन् । कविता चाँहि मेरो छोराले

हिँड्न सिक्दैछ भन्न पाउँदा खुसी हुन्छिन् । 

तरपनि उनी अघि बढिन् । कविताले भोगेका समस्याका अनेकौं पाटोमध्ये छोरालाई विद्यालय पठाउने समयको पनि एक हो । कविताले सम्झिइन्, ‘विद्यालयहरुले छोराको हेरचाह गर्नकै लागि अन्य १ भन्दा बढी शिक्षक थप्नुपर्ने समस्या देखाउँदै भर्ना गर्न मान्दैनथे ।’

भर्ना लिईहाले पनि अपाङ्गतामैत्री संरचना नहुँदा विद्यालय पठाउने सपनालाई पनि थाती राख्नुपरेको अनुभव कवितासँग छ । कतिले त अपाङ्ग आश्रममा लगेर राखिदेउ भन्थे ।

अहिले कविताका छोरा मामाघरमा बसेर अध्ययन गर्नुका साथै फिजियोथेरापीको उपचार पनि गरिरहेका छन् । कविता थप्छिन्, ‘बच्चाको आत्मबल बढाउँदै उसको स्वास्थ्यका लागि उपयुक्त क्याल्सियम, प्रोटीनयुक्त खानाले गर्दा सिँढी समातेर हिँड्न सक्ने र सहारामा अलि स्थान पार गर्न सक्ने भएको छ ।’

उनले अझ थपिन्, ‘हौसलाको कडी थामेर प्रयास गरिरहेकी छु ।’ हुन त उनलाई एउटा बच्चा पनि आफूसँग राख्न नसकेर माईतमा राखेकी छ भन्ने पनि छन् । यस्ता अनावश्यक टिप्पणीले उनको आँखाबाट आँशु खस्छ । मनमा गहिरो चोट पर्छ । यद्यपि सन्तानको लागि जस्तोसुकै टिप्पणी सहने क्षमता भइसकेको छ उनमा ।

छोराको सुधारका लागि परिवारको भने पूर्ण साथ छ । भाइहरुको हौसलाले पनि उनलाई प्रेरणा दिएको छ । कविता हरेक पटक श्रीमानसँगै रहेर छोराको सुधारबारे छलफल गर्न चाहन्छिन् । तर, विदेश अध्ययन गर्न गएका श्रीमानसँग उनले सँगै बसेर छोराबारे छलफल गर्न पाएकी छैनन् ।

साँच्चै एउटी आमालाई आफ्नो सन्तान अरुको झैं सवल नहुँदा कति पीडा हुन्छ त्यो त कविताले भोगेकी नै छन् । त्यसमा थप समाजका अनेकन कथन । यद्यपि उनको आत्मबल बलियो छ ।

निरन्तर छोराको स्वास्थ्य सुधारका लागि उपचार र विद्यालयमा महिनाकै ५० हजारबढी खर्च लाग्छ । उपचार खर्च जुटाउन पनि उनले काम गरिरहेकी छिन् ।

आमाको तर्फबाट एउटा सन्तानलाई सक्षम बनाउन हरसंभव लाग्ने विशेष आमा हुन् कविता । उनलाई आफ्नो छोराको अवस्थाबारे खुलेर भन्न कुनै संकोच छैन । त्यसैले उनका जस्तै सन्तान भएका अभिभावले पनि उनीसँग सल्लाह लिने गर्छन् ।

साथीहरुको बीचमा बसेर गफ गरिरहँदा उनीहरु आफ्ना सन्तानले क्लास टप्यो, यस्तो प्रगति गर्यो भन्छन् । कविता चाँहि मेरो छोराले हिँड्न सिक्दैछ भन्न पाउँदा खुसी हुन्छिन् ।

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

पत्रकार मृत फेला

-महिला खबर- पत्रकार निर्मला पहराई शुक्रबार मृत फेला परेकी छिन् ।

बैठकमा महिला सहभागिता नभएकोमा चिन्ता

-महिला खबर- गैर आवासीय नेपाली संघले अमेरिका क्षेत्रको क्षेत्रीय बैठकमा महिलाको सहभागिता हुन नसकेको विषयप्रति ध्यानाकर्षण

खाद्यान्न सहयोग

अछामको मंगलसेन नगरपालिकाका दुई वडामा ६० जना विपन्न एकल महिलालाई अछाम जेसिजले खाद्यान्न सहयोग गरेको

सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन् स्वास्थ्य अधिकार नियमावली स्वीकृत

काठमाडौँ । सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन् स्वास्थ्य अधिकार ऐन, २०७५ लागु भएको तीन वर्षपछि नियमावली

उद्यमी महिलालाई अनलाइन बजारीकरण र ऋणमा समस्या

-महिला खबर- कोभिड-१९ को असरका कारण ऋण चुक्ता गर्न नसकेको र कर्मचारीलाई तलव दिन समस्या भएको

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: